Tag Archives: uchwała

O tym, jak procedowano uchwałę repatriacyjną

Mieszkania dla repatriantów – idea ze wszech miar szczytna i godna pochwały, a temat – owszem – ważny (choć nie najważniejszy).

Na ostatniej sesji RM (28 kwietnia 2017) burmistrz Michał Kołaciński wniósł o rozszerzenie programu obrad o projekt uchwały w sprawie zapewnienia przez Gminę Miasto Oleśnica warunków do osiedlenia się nieokreślonej imiennie rodzinie polskiego pochodzenia w ramach repatriacji.

I chociaż osobiście zgadzam się z ideą repatriacji, o czym powiedziałem w trakcie dyskusji, to już sam tryb procedowania tej uchwały wzbudził moje wątpliwości.

Przede wszystkim dlatego, że sam projekt uchwały trafił do skrzynek mailowych radnych w środę o godzinie 16:01, w trakcie posiedzenia Komisji Ekonomiczno-Prawnej, a więc na niecałe 48 godzin przed sesją RM. Dla co najmniej kilku członków tej komisji ten projekt był zupełnym zaskoczeniem, dlatego też trudno mówić, o jakiejkolwiek dyskusji w tym temacie. Burmistrz bez wdawania się w szczegóły opowiedział o motywach tej uchwały. I tyle. Jedynie członkowie Komisji Oświaty mieli okazję (następnego dnia) podyskutować na temat uchwały ws. repatriantów.

Statut Gminy Miasto Oleśnica – uchwalony notabene przez Radę Miasta obecnej kadencji – określa 7-dniowy termin poprzedzający sesję RM na skuteczne powiadomienie radnych o sesji i i dostarczenie im projektów uchwał. Te statutowe 7 dni to czas, który radni mają na zapoznanie się z treściami projektów uchwał. Tym razem zamiast 7 dni radni mieli w zasadzie niecałe 48 godzin.

Podczas sesji zadałem pytania o to, czy w ogóle odbyły się jakiekolwiek dyskusje, konsultacje w tej – ważnej i szczytnej sprawie. Radny Paweł Bielański próbował powiedzieć coś na temat „pociągu repatriantów”, który rzekomo miałby stanowić swoiste „konsultacje społeczne W PRZENOŚNI” (sic!). Burmistrz Kołaciński natomiast powiedział o tajemniczych konsultacjach w ramach posiedzenia klubu radnych satelitarnych PiS.

Jeśli radny Bielański i burmistrz Kołaciński rozumieją „konsultacje społeczne” jako jakąś tam rozmowę w gronie „radnych satelitarnych PiS”, to ja osobiście takiemu pojmowaniu społeczeństwa obywatelskiego się sprzeciwiam.

Nie otrzymałem ŻADNEJ odpowiedzi na pytanie, czy ten projekt uchwały uzyskał opinię Społecznej Komisji Mieszkaniowej, która zajmuje się przydzielaniem mieszkań socjalnych i komunalnych i  której członkowie mają najlepszą wiedzę na temat potrzeb mieszkańców Oleśnicy w tym zakresie. Prawdopodobnie projekt uchwały repatriacyjnej w ogóle nie został z Komisją Mieszkaniową skonsultowany.

Zadawanie merytorycznych pytań spotkało się z nerwową reakcją burmistrza i „radnych satelitarnych PiS”. Zamiast dyskusji o konkretach na temat tego projektu uchwały, o danych, na podstawie których wszyscy radni mogliby podjąć decyzję o tym, by zagłosować za przyjęciem tej uchwały, wysłuchaliśmy krótkiego wykładu w wykonaniu radniej Beaty Krzesińskiej na temat „Czy Wy w ogóle wiecie KIM JEST REPATRIANT?”. Pani Beato: my wszyscy wiemy, kim jest repatriant. Naprawdę! Tylko niektórzy z nas chcieliby wiedzieć nieco więcej w sprawie, w której mieliby podnieść rękę ZA. Z przebiegu dyskusji wynika, że „radnym satelitarnym PiS” wystarczy puste słowo burmistrza Kołacińskiego, bez wdawania się w konkrety. Bez refleksji. Najwyraźniej nie każdego radnego stać na samodzielne myślenie.

Boże uchowaj przed taką demokracją!

Wcale bym się nie zdziwił, gdyby uchwała repatriacyjna, która została przegłosowana w trybie nadzwyczajnym, bez możliwości dyskusji na komisjach RM i bez opinii tychże komisji, miała coś wspólnego z niedawną wizytą Wojewody Dolnośląskiego w Oleśnicy.

Otóż sprawami ewentualnych repatriantów i uchwał repatriacyjnych w całym kraju zajmują się wojewodowie. To oni muszą przed rządem niejako „wykazać się”, że podległe im samorządy niższych szczebli chcą przyjmować repatriantów i są gotowe na ich przyjęcie. Z tego, co udało mi się znaleźć, to odzew dolnośląskich samorządów był niewielki: tylko Żmigród i Wińsko podjęły stosowne uchwały. Wojewoda Dolnośląski miał więc interes w tym, by w oleśniccy radni taką uchwałę przegłosowali. Co w zamian?

Mogę się tylko domyślać, że został zawarty swoisty pakt- pisany lub niepisany – w którym w zamian za przyjęcie repatriantów Wojewoda Dolnośląski obiecał interwencję w sprawie remontu oleśnickiego dworca kolejowego, który w opłakanym stanie wita podróżujących pociągami. A cała ta „dobra nowina” o remoncie dworca miałaby zostać upubliczniona w roku 2018 – w roku, w którym – zupełnie przypadkiem – odbędą się kolejne WYBORY SAMORZĄDOWE.

Dlaczego tak myślę? Otóż mam w pamięci reakcję – wręcz alergiczną – burmistrza Kołacińskiego i radnego Bielańskiego na najmniejszą sugestię w tym temacie. Zbagatelizowali pytanie, a ich odpowiedź była zbyt nerwowa, żeby rozwiać wszelkie wątpliwości.

Dlatego proszę sobie przypomnieć niniejszy wpis, jeśli w przyszłym roku nagle usłyszycie o remoncie dworca kolejowego w Oleśnicy. I pamiętajcie, że w roku wyborczym nic nie dzieje się przypadkiem!

Miasto dopłacać nie może, ale… i tak będzie!

Dyskusja o śmieciach trwa w najlepsze. Rzeczowe argumenty i konkretne pytania spotykają się z wymijającymi odpowiedziami. Zamiast wypracować taki system naliczania opłat, który byłby jak najmniej dotkliwy dla uczciwych mieszkańców Oleśnicy – o co apeluje Stowarzyszenie Razem dla Oleśnicy – Urząd Miasta wybiera rozwiązanie najprostsze: sięgnąć GŁĘBIEJ do ich kieszeni.

Podobno przyczyną całej dyskusji jest ustawowy zapis, że system gospodarki odpadami komunalnymi (GOK) musi się samofinansować. Jak mantrę powtarzane jest zdanie:

„Miasto ma pobrać opłatę w takiej wysokości, aby pokryła wszelkie niezbędne do odbioru i zagospodarowania odpadów koszty”

Takie – jednoznaczne i bezwarunkowe stwierdzenie radni znajdują w dostarczanych im materiałach na temat GOK.

I wszystko byłoby ok. BYŁOBY, gdyby nie to, że w tych samych materiałach znajdują się wyliczenia oparte na błędnym założeniu, że wszystkie osoby ZAMELDOWANE w Oleśnicy będą taką opłatę uiszczać. A nie będą, bowiem różnica pomiędzy ilością osób MIESZKAJĄCYCH w Oleśnicy i wykazanych w deklaracjach, a ilością osób ZAMELDOWANYCH wynosi – bagatela – 4570. Oczywiście mieszkających jest o tyle mniej od zameldowanych.

Oznacza to tyle, że forsowana przez Burmistrza Sadowskiego wysokość opłaty na poziomie 12 złotych nie pokryje kosztów ponoszonych przez miasto. Deficyt i tak będzie i to wcale nie mały, bo około 800 tys. w 2017 roku i około 500 tys. w roku 2018. Tym samym przyczyna, z powodu której podnosi się opłaty wcale nie zostanie wyeliminowana. Nawet jeśli podwyżka na 12 zł zostanie uchwalona, to wcale nie wykluczone, że w przyszłym roku o tej porze nie pojawi się pomysł, by znów podnieść opłaty o kolejne 3-4 złote. W tym momencie po raz pierwszy warto zadać sobie pytanie o zasadność podwyżki.

I teraz najlepsze.

Na dzisiejszym posiedzeniu Klubu Radnych RdO, w trakcie dość burzliwej dyskusji w temacie, Burmistrz Sadowski przyznał, że jeśli nie uda się „odnaleźć” tych 4570 osób, faktycznie będziemy mieli dziurę w budżecie przeznaczonym na GOK. Po czym dodał, że mimo to kolejnej podwyżki nie będzie, bo wykładnia Regionalnej Izby Obrachunkowej jest taka, że – UWAGA – jednak można dopłacać do „systemu”.

Czyli mamy następującą sytuację: trzeba uchwalić podwyżkę, bo system musi się domykać, ale po podwyżce i tak nie będzie się domykać, więc miasto i tak będzie dopłacać, bo jednak system wcale nie musi się domykać.

Proste jak drut, prawda?

Po raz drugi zadajemy sobie pytanie: po co w takim razie ta podwyżka, skoro system – mimo, że musi się domykać, to i tak nie musi?

I zamiast tak przeorganizować cały system naliczania opłat, na bardziej sprawiedliwy, bardziej „samobilansujący się”, by nie sięgać do kieszeni mieszkańców po więcej i więcej, forsuje się rozwiązanie najbardziej wygodne, jednak mało efektywne i zbyt krótkowzroczne.

I już na koniec: załóżmy, że podwyżka opłat z 10 na 12 złotych zostanie uchwalona. Doprowadzi to do deficytu – niech będzie nawet „tylko” 700 tysięcy złotych w roku 2017. Z czegoś tę dziurę pokryć trzeba będzie. Czy powie nam Pan, Panie Burmistrzu Sadowski, które podwórka nie zostaną wyremontowane? Remonty których dróg zostaną odłożone na później? Które place zabaw zostaną „odłożone” na nie wiadomo kiedy?

Ściema, nie ulga

W najbliższą środę nasi rajcowie będą głosowali nad projektem uchwały w sprawie zwolnień od podatku od nieruchomości w ramach pomocy de minimis. Autorem projektu jest – a jakże – Burmistrz Jan Bronś.

Osobom niewtajemniczonym może się wydawać, że taka uchwała jest jak najbardziej słuszna, bowiem promuje rozwój przedsiębiorstw i tworzenie nowych miejsc pracy na zasadzie: wybudujesz się, rozwiniesz swoją działalność i stworzysz nowe miejsca pracy (od 5 w górę), to miasto w nagrodę zwolni cię z podatku od nieruchomości. Jaki to wspaniały gest ze strony pana Burmistrza!

Nic bardziej mylnego!

Diabeł jak zwykle tkwi w szczegółach.

Szczegół pierwszy: do kogo adresowana jest uchwała? Sektor usług raczej się nie buduje, lecz wchodzi na nieruchomości już wybudowane. Pod sektor przemysłu specjalnie utworzono i uzbrojono działkę przy ul. Krzywoustego, którą ktoś kiedyś szumnie nazwał tzw. „Strefą Aktywności Gospodarczej”. I ów przemysł jakoś się do tej strefy nie garnie, przez co oleśnicka „strefa aktywności gospodarczej” co roku pięknie zarasta krzaczorami i innym zielem wszelakim. Zresztą, podobno (!!!) trwają starania, by strefę gospodarczą utworzyć na lotnisku. Przemysł, który od co najmniej kilku lat skrzętnie omija Oleśnicę – odpada.

Więc jaki jest target?

Wystarczy spojrzeć na nagłówki naszych lokalnych mediów:

Centrum Zielony zostanie zburzone. Na jarmarku zbudują Aldi (Oleśniczanin)

Lidl szuka miejsca w Oleśnicy (Oleśniczanin)

Kolejny market osiedlowy: Netto czy Eko? (Oleśniczanin)

Nowe supermarkety w Oleśnicy? (MojaOlesnica.pl)

Galeriowy zawrót głowy (Panorama Oleśnicka)

Chyba nikt nie ma już wątpliwości, kto będzie największym beneficjentem planowanych zwolnień podatkowych…

Szczegół drugi: w tej dziwnej uchwale, pod przykrywką ulgi podatkowej pan Burmistrz próbuje przemycić dopłaty do bieżącej działalności deficytowej spółki OKR ATOL sp. z o.o. §4 zgłoszonego projektu mówi:

„Zwalnia się od podatku od nieruchomości: grunty, budynki lub ich części oraz budowle lub ich części – związane z prowadzeniem działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia publicznych krytych i otwartych basenów kąpielowych oraz lodowisk.”

Od prawie samego początku swojego istnienia ATOL jest spółką deficytową. Rok 2012 spółka zamknęła w wynikiem 941 tys. na minusie. Rok 2013 – 959 tys. na minusie. Co roku podnoszony był temat dopłat do działalności z miejskiego budżetu. Burmistrz zapowiedział, że ATOL straty przynosił, przynosi i BĘDZIE PRZYNOSIŁ. Żeby wytrącić „atolowym oponentom” z ręki argument o deficycie spółki, pan Burmistrz wpadł na genialny w swojej prostocie pomysł: otóż pan Burmistrz szerokim gestem będzie umarzał ATOLowi podatek od zajmowanych nieruchomości. Bo łatwiej i wygodniej jest zwolnić niedochodową spółkę z należnego podatku, niż ją zrestrukturyzować i zwolnić wiernego, acz miernego prezesa, który się na prezesa nie nadaje.

Swoją drogą – czy to nie jest krok w kierunku kreatywnej księgowości?

Uncle_sam_nieomylny_

Breaking news: niższe stawki śmieciowe!

Informacja pewna, choć jeszcze oficjalnie nieupubliczniona: na najbliższej sesji RM radni zajmą się projektem uchwały obniżającej stawki za odbiór i zagospodarowanie odpadów komunalnych. 

jan_brons_naszemiasto_pl

źródło: olesnica.naszemiasto.pl

Projekt uchwały, który zakłada obniżenie stawki ulgowej za odpady zbierane w sposób selektywny – z 13 na 10 PLN – trafił dziś do radnych. Stawka podstawowa – za odpady zmieszane – pozostanie bez zmian.

Przypomnę tylko, że jeszcze w zeszłym roku Burmistrz Jan Bronś mówił o tym, że śmieci w Oleśnicy i tak są tanie. Pozostawał niewzruszony na apele mieszkańców wspólnot mieszkaniowych, którzy domagali się obniżenia stawek, na co przedstawiali Burmistrzowi merytoryczne argumenty. Po konferencji prasowej, na której przedstawiłem konkretne wyliczenia, w których opierałem się na oficjalnych danych z Urzędu Miasta i MGK sp. z o.o., radni koalicji – z błogosławieństwem Burmistrza – nie wyrazili woli merytorycznej dyskusji nad projektem uchwały w tej samej sprawie, złożonym przez radnych opozycji. Na grudniowej sesji RM Przewodniczący Ryszard Zelinka w porozumieniu z Burmistrzem dokonywał iście karkołomnych ewolucji, byle tylko nie dopuścić opozycyjnego projektu pod obrady.

W międzyczasie ukazał się całkowicie odjechany wywiad z Burmistrzem, w którym mieszkańców Oleśnicy, domagających się obniżenia stawek,  nazwał „śmieciowymi oponentami”. Zadeklarował też, że wysokości stawek zostaną zweryfikowane PO zakończeniu I kwartału bieżącego roku.

Pan Burmistrz chyba nie wytrzymał presji, jaką wywierali na nim „śmieciowi oponenci” i sam przygotował uchwałę obniżającą stawkę do poziomu 10 złotych i sam złożył ją pod obrady Rady Miasta już teraz, a więc PRZED upływem I kwartału.

Nie wiem jeszcze, czym różni się projekt złożony przez Burmistrza od projektu radnych opozycji z grudnia (po autopoprawce na 10 PLN)? Kopletnie nie rozumiem, dlaczego w grudniu obniżenie stawek – pomimo oczywistych argumentów – było niemożliwe, a teraz – po zaledwie 2 miesiącach – nagle stało się możliwe? Przypadek? Raczej polityczna gra…

Fakt jest faktem: inicjatorzy obywatelskiej akcji, członkowie wspólnot mieszkaniowych i spółdzielni mieszkaniowej odnieśli sukces! Bo oto niewzruszony Burmistrz dał sygnał do obniżenia stawek śmieciowych; a przecież mieszkańcy z p. Stanisławem Palmą na czele, o takiej możliwości wiedzieli już dawno. I o tę obniżkę wnioskowali już w połowie ubiegłego roku.

Zwracam uwagę: to sukces MIESZKAŃCÓW, nie Jana Bronsia!

Komputery, a czynnik ludzki

349698_4521

Źródło: sxc.hu

Komputery są wszędzie. Moi studenci nie wyobrażają sobie studiów bez komputera. Do tego stopnia, że bardziej wierzą komputerom, niż we własne możliwości.  Jednym z najprostszych zadań, które studenci muszą wykonać w ramach laboratorium z fizyki jest wyznaczenie masy/gęstości aluminiowego elementu. Wiele już razy zdarzało mi się sprawdzać sprawozdania, w których masa takiego elementu – niewielkiej, sześciennej kostki – według studenta – równa jest masie średniej wielkości planety. Po czym student zaskoczony pytaniem „A skąd Ty człowieku masz ten wynik?!”, z rozbrajającą szczerością oznajmia „NO PRZECIEŻ KOMPUTER TAK POLICZYŁ!!!”.

Wtedy zwykle próbuję wytłumaczyć biedakowi, że owszem komputer jest w stanie policzyć wszystko… czasem nawet poprawnie… ale pod jednym, niezwykle istotnym warunkiem: że umie się z komputera korzystać i że dane wejściowe, na podstawie których oblicza wynik końcowy, są prawidłowe i są wprowadzane również w sposób prawidłowy. Trochę to trwa, zanim student załapie, ale prędzej czy później mogę się chwalić kolejnym sukcesem dydaktycznym…

To z życia wzięty dowód na to, że współpraca na linii komputer-człowiek jest czasami utrudniona, ale zazwyczaj możliwa… O tym, że łatwo nie jest przekonał nas wszystkich Skarbnik Miasta, przyznając – trochę nie wprost – że instrukcje obsługi komputera są pisane w sposób cokolwiek nieprzystępny…

Nie dalej jak wczoraj obiegła Oleśnicę wiadomość, że Prezes spółki Lotnisko Oleśnica sp. z o.o. w dokumentach przekazanych Starostwu domaga się podwyżki… Jednak w rozmowie z redakcją portalu przyznał: „To jest błąd drukarski, albo Excel coś wyrzucił. Powiedział to prezes spółki, której ambicją jest stworzenie w Oleśnicy ośrodka naukowo-badawczego… Z całym szacunkiem, ale tym jednym krótkim zdaniem Pan Prezes ostentacyjnie pomija czynnik ludzki. Według Pana Prezesa to oczywiste, że pomylił się komputer, nie człowiek, i tak naprawdę nikt żadnej podwyżki się nie domaga. Albo domagał się jej komputer – nie człowiek.

O ile Pan Prezes założył, że sztuczna inteligencja jest zawodna, to już Przewodniczący Rady Miasta przyjął postawę zgoła odmienną: myli się człowiek. Maszyna? Nigdy!!! Otóż na łamach innego portalu pokazuje radnym, którzy domagają się niższych stawek opłaty śmieciowej, w jak wielkim są błędzie. Błędzie, o którym poinformował go w dniu 11 września 2013 roku program komputerowy o zacnej i wpadającej w ucho nazwie „Odpady – podatki i opłaty”. Tak stwierdził komputer i inaczej być nie może! Co z tego, że tak naprawdę wszystko zależy od algorytmu użytego przy tworzeniu tego oprogramowania; od predefiniowanych stałych czy też zmiennych wprowadzanych z klawiatury… przez człowieka! O takich drugorzędnych szczegółach Pan Przewodniczący nawet nie raczył był poinformować. Stanowisko Przewodniczącego brzmi: komputer ma rację, myli się każdy, kto twierdzi inaczej!

Cóż… O ile w przypadku moich studentów jest szansa na ich „naprostowanie” – są to ludzie młodzi, zazwyczaj wyuczalni… Wciąż mają przed sobą całe życie zawodowe, więc ich rokowania są wciąż pomyślne. O tyle w przypadku emerytowanego nauczyciela, doświadczonego, od kilkunastu już lat kierującego organem samorządowym, ślepo wierzącego w nieomylność Nieomylnego i przekonanego o wyższości komputera nad ludzkim umysłem, nie widzę już nadziei.

Z pewnością jednak taką nadzieję przyniosłaby zmiana Przewodniczącego…

Śmieciozagadka

W pewnym mieście w niewytłumaczalny sposób znikają pieniądze z opłat za śmieci. Mieszkańcy wpłacają do wspólnej kasy dużo więcej, niż wynoszą koszty firmy zajmującej się zbieraniem odpadów komunalnych. Okazuje się, że stoi za tym zły maharadża i jego wierny dwór.

Brzmi znajomo? Może komuś przyszła to głowy kultowa „Hydrozagadka”? Otóż spieszę poinformować, że to najprawdziwsza rzeczywistość, a rzecz dzieje się w Oleśnicy.

Kilka miesięcy temu nasi radni przegłosowali uchwałę, która ustala wysokość opłaty za wywóz śmieci w kwocie 13 złotych od osoby w przypadku ich sortowania i 20 złotych w przypadku śmieci nieposortowanych . Od tamtego czasu temat tych stawek pojawiał się chyba na każdej sesji Rady Miasta. Najczęściej radni pytali o sposób wyliczenia tych składek. Szczegółów nie było dane poznać nikomu, ale Pan Burmistrz wielokrotnie i z wielkim zaangażowaniem wyjaśniał, że to najbardziej rozsądne wysokości opłat, najbardziej optymalne z punktu widzenia zarówno kasy miejskiej, jak i budżetów domowych. Z równie wielkim zaangażowaniem wtórowała mu Pani Skarbnik. Gdy porównywano Oleśnicę do gmin, w których uchwalono opłaty rzędu 5-7 złotych, głos zabierał najwierniejszy z wiernych radnych, który ze swarą stwierdzał, że tak niskie stawki mogły być uchwalane tylko pod publikę!

Ok. Pan radny twierdzi, że pod publikę, a fakty mówią co innego. Po kolei…

Ogłoszono przetarg na firmę, która miałaby się zająć zbieraniem śmieci. Ujawniono, że szacowane przez urzędników roczne koszty odbioru śmieci to dokładnie 5 377 695 zł. Warto podkreślić, że kwota ta odpowiada mniej więcej liczbie mieszkańców Oleśnicy pomnożonej przez stawkę 13 złotych i przez 12 miesięcy.

Do przetargu stanęły dwie firmy: jedna z Wrocławia, druga – Miejska Gospodarka Komunalna. Oferta pierwszej firmy opiewała na 4 009  824 zł, natomiast oferta drugiej – na 1 711 218 zł. I, póki co, tę ostatnią wybrano, jako najkorzystniejszą.

Wybrana oferta stanowi zaledwie 30% (!!!) puli oszacowanej przez Urzędników. Dlaczego tak mało? Może pod publikę? Może żeby mieć pewność, że miejska spółka wygra ten przetarg? Miejmy tylko nadzieję, że to nie jest cena dumpingowa, ale realna, a sposób jej obliczenia – rzetelny.

Pozostaje 70%. Co się z nimi stanie? Na razie tego nie wie nikt. Póki co, wciąż obowiązującą stawką jest 13 zł od osoby. Ale biorąc pod uwagę wynik przetargu, stawkę tę można by z powodzeniem zmniejszyć do około 4 złotych 15 groszy. Wówczas taka np. 4-osobowa rodzina zamiast płacić 624 zł rocznie za wywóz śmieci, płaciłaby około 200 zł!!! Tylko co na to ów najwierniejszy z wiernych radnych? Pewnie powiedziałby, że to działanie pod publikę?

Jeśli stawka 13 zł zostanie utrzymana, to będzie to nic innego, jak haracz ściągany przez urzędników, którego celem będzie ratowanie budżetu w czasach kryzysu. Takie ekstra 3.6 mln zł to łakomy kąsek – mógłby to być niezły zastrzyk łatwej gotówki do miejskiej kasy. Jednak ja, jako podatnik i płatnik, na taki haracz zgodzić się nie mogę! Dlatego też oczekiwałbym, że w najbliższym czasie wysokość opłaty za wywóz śmieci zostanie radykalnie zmniejszona.

smieciozagadka

Radny głosuje więc jest

Co radny ma na sesji? Radny ma na sesji BYĆ i GŁOSOWAĆ! Oprócz tego ma jeszcze komputerek, projekty uchwał i kontakt z obsługą biura Rady Miasta.

Czyli praktycznie wszystko, co niezbędne, by być wiernym słowom składanej przysięgi:

Wierny Konstytucji i prawu Rzeczypospolitej Polskiej, ślubuję uroczyście obowiązki radnego sprawować GODNIE, RZETELNIE I UCZCIWIE, mając na względzie dobro mojej gminy i jej mieszkańców.

Z tą godnością i rzetelnością bywa różnie… Zwłaszcza gdy radny z jakichś sobie tylko wiadomych powodów, będąc na sali, uczestnicząc w obradach, świadomie nie bierze udziału w głosowaniu. Jest to dość częsta i nader dotkliwa przypadłość oleśnickich radnych, o czym można się przekonać po zapoznaniu się z protokołami poszczególnych sesji RM: „Na ogólną liczbę 21 Radnych – w sesji uczestniczyło 20 Radnych (…). W głosowaniu wzięło udział 18 Radnych (…), 17 Radnych (…), 13 Radnych”. Zaledwie 13 radnych wzięło udział głosowaniu nad niepotrzebnym i pozbawionym głębszego sensu stanowiskiem w sprawie Telewizji Trwam i jej miejsca na cyfrowym multipleksie (gdyby wszyscy radni zagłosowali, takie dziwaczne stanowisko prawdopodobnie zostałoby odrzucone).

Regulamin Rady Miasta uchwalony w 2003 roku mówi:

W głosowaniu jawnym radni głosują przez podniesienie ręki. Za głosy oddane uznaje się te, które oddano „ za”, „przeciw” oraz „wstrzymuję się”,

co w myśl zasady „co nie jest zabronione, jest dozwolone” oznacza tyle, że brak udziału w głosowaniu jest równoznaczny z brakiem oddanego głosu, a zatem z głosem nieważnym. OK, niech będzie…

Ale jeśli już ma się mandat mieszkańców i w ich imieniu zasiada się w tak szacownym gronie, to wypadałoby GODNIE i RZETELNIE tych mieszkańców reprezentować, zabierając głos „ZA”, „PRZECIW” lub zwyczajnie wstrzymując się od głosu, bowiem zawsze jest taka możliwość…

Co może oznaczać nieprzystąpienie do głosowania? Niektórzy radni traktują tę opcję jako sposób na demonstrację protestu, trochę ostentacyjnego sprzeciwu,  przeciwko czemuś. Przed głosowaniem jest zawsze czas na dyskusję i zwykle taki radny zapowiada, że nie będzie głosował bo… i tu wymienia listę powodów. W porządku, takie stanowisko jestem w stanie ewentualnie zrozumieć.

Ale jak rozumieć radnych, którzy nie biorą udziału w dyskusji, siedzą i patrzą się jak te cielątka na malowane wrota i gdy przychodzi do głosowania, to z 3 opcji do wyboru, wybierają TĘ CZWARTĄ??!! Jeśli się wahają pomiędzy „ZA” a „PRZECIW”, dlaczego nie podnoszą ręki w momencie, gdy Przewodniczący Rady Miasta grzecznie pyta „Kto się wstrzymał?” Dało się zauważyć, że w co najmniej kilku przypadkach, gdy głosowanie miało dotyczyć kwestii światopoglądowych (TV Trwam itp.), część radnych uchylała się od oddania ważnego głosu, po to, by nie stać się obiektem ewentualnej krytyki swoich wyborców. Zresztą jeden z radnych (przez uprzejmość nie podam nazwiska) sam przyznał mi się to tego typu praktyk.

Zatem: „godnie, rzetelnie i uczciwie„? Zapomnij człowieku! Jakiegoś sobie radnego wybrał, takiego masz!

Radnego nie można zmusić do brania udziału w głosowaniach, nie można go również ukarać. Jednak mało kto wie (a już na pewno o taką wiedzę nie posądzałbym naszych radnych), że istnieje prawna możliwość uzależnienia wysokości diety radnego od jego aktywności w głosowaniach. Przykład idzie z góry: art. 24 Regulaminu Sejmu nadaje Marszałkowi prawo do obniżenia uposażenia i diety posłowi, jeśli ten nie weźmie udziału w głosowaniach. Podobny zapis można znaleźć w Regulaminie Senatu RP (art. 22). W tej chwili również niektóre samorządy (np. rada m. st. Warszawy) w swoich regulaminach/statutach zawarły odpowiednie regulacje, które pozwalają zmniejszyć wysokość diety radnych, którzy uchylają się od udziału w głosowaniach nad projektami uchwał, mniej lub bardziej ważnych dla lokalnej społeczności. A warto przypomnieć, że ustawa o samorządzie gminnym nakłada na radnego obowiązek kierowania się dobrem wspólnoty samorządowej, a nie własnym interesem i strachem przed krytyką wyborców.

Radny ma obowiązek brania udziału w pracach rady gminy i jej komisjach oraz w innych instytucjach samorządowych, do których został wybrany lub desygnowany (art. 24 ustawy o samorządzie gminnym).

Głosowanie w trakcie obrad rady jest najważniejszym i najbardziej namacalnym przejawem aktywności i skuteczności radnego na forum rady. To w trakcie głosowania radny wyraża swój pogląd i opinię na temat rozwiązań przyjmowanych przez radę. Brak udziału w głosowaniach można odbierać jako uchylanie się od wykonywania obowiązków nałożonych przez ustawę o samorządzie.

Nie liczyłbym na to, że radni obecnej kadencji nagle doznają olśnienia i obywatelskiego „nawrócenia”, bo większość z nich to stare, samorządowe wygi ze  zbyt długim (za długim!!) doświadczeniem w „pracach” rady i z umysłami tkwiącymi gdzieś na pograniczu epok. Ale warto mieć nadzieję, że to się kiedyś zmieni…

sesja_glos