Tag Archives: Rada Miasta

Ściema, nie ulga

W najbliższą środę nasi rajcowie będą głosowali nad projektem uchwały w sprawie zwolnień od podatku od nieruchomości w ramach pomocy de minimis. Autorem projektu jest – a jakże – Burmistrz Jan Bronś.

Osobom niewtajemniczonym może się wydawać, że taka uchwała jest jak najbardziej słuszna, bowiem promuje rozwój przedsiębiorstw i tworzenie nowych miejsc pracy na zasadzie: wybudujesz się, rozwiniesz swoją działalność i stworzysz nowe miejsca pracy (od 5 w górę), to miasto w nagrodę zwolni cię z podatku od nieruchomości. Jaki to wspaniały gest ze strony pana Burmistrza!

Nic bardziej mylnego!

Diabeł jak zwykle tkwi w szczegółach.

Szczegół pierwszy: do kogo adresowana jest uchwała? Sektor usług raczej się nie buduje, lecz wchodzi na nieruchomości już wybudowane. Pod sektor przemysłu specjalnie utworzono i uzbrojono działkę przy ul. Krzywoustego, którą ktoś kiedyś szumnie nazwał tzw. „Strefą Aktywności Gospodarczej”. I ów przemysł jakoś się do tej strefy nie garnie, przez co oleśnicka „strefa aktywności gospodarczej” co roku pięknie zarasta krzaczorami i innym zielem wszelakim. Zresztą, podobno (!!!) trwają starania, by strefę gospodarczą utworzyć na lotnisku. Przemysł, który od co najmniej kilku lat skrzętnie omija Oleśnicę – odpada.

Więc jaki jest target?

Wystarczy spojrzeć na nagłówki naszych lokalnych mediów:

Centrum Zielony zostanie zburzone. Na jarmarku zbudują Aldi (Oleśniczanin)

Lidl szuka miejsca w Oleśnicy (Oleśniczanin)

Kolejny market osiedlowy: Netto czy Eko? (Oleśniczanin)

Nowe supermarkety w Oleśnicy? (MojaOlesnica.pl)

Galeriowy zawrót głowy (Panorama Oleśnicka)

Chyba nikt nie ma już wątpliwości, kto będzie największym beneficjentem planowanych zwolnień podatkowych…

Szczegół drugi: w tej dziwnej uchwale, pod przykrywką ulgi podatkowej pan Burmistrz próbuje przemycić dopłaty do bieżącej działalności deficytowej spółki OKR ATOL sp. z o.o. §4 zgłoszonego projektu mówi:

„Zwalnia się od podatku od nieruchomości: grunty, budynki lub ich części oraz budowle lub ich części – związane z prowadzeniem działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia publicznych krytych i otwartych basenów kąpielowych oraz lodowisk.”

Od prawie samego początku swojego istnienia ATOL jest spółką deficytową. Rok 2012 spółka zamknęła w wynikiem 941 tys. na minusie. Rok 2013 – 959 tys. na minusie. Co roku podnoszony był temat dopłat do działalności z miejskiego budżetu. Burmistrz zapowiedział, że ATOL straty przynosił, przynosi i BĘDZIE PRZYNOSIŁ. Żeby wytrącić „atolowym oponentom” z ręki argument o deficycie spółki, pan Burmistrz wpadł na genialny w swojej prostocie pomysł: otóż pan Burmistrz szerokim gestem będzie umarzał ATOLowi podatek od zajmowanych nieruchomości. Bo łatwiej i wygodniej jest zwolnić niedochodową spółkę z należnego podatku, niż ją zrestrukturyzować i zwolnić wiernego, acz miernego prezesa, który się na prezesa nie nadaje.

Swoją drogą – czy to nie jest krok w kierunku kreatywnej księgowości?

Uncle_sam_nieomylny_

Demagogia z autopsji

Gdy czyta się, że Burmistrz Jan Bronś na przedwyborczym spotkaniu organizacyjnym swojej „partii urzędników” mówi, że „okręgi jednomandatowe niosą ze sobą niebezpieczeństwo dostania się DEMAGOGÓW do Rady Miasta”, jednocześnie mając choćby minimalne pojęcie o początkach jego kariery, trudno nie wpaść w zakłopotanie. I niesmak…

Jakim demagogiem musi być by człowiek, który wypowiada te słowa, a który przecież swoją – co by nie mówić – błyskotliwą i pełną sukcesów karierę polityczną rozpoczynał w jednomandatowej rzeczywistości??!! I – jakby nie patrzeć – także dzięki niej!!

Dla przypomnienia:

Wybory samorządowe w roku 1990. Oleśnica zostaje podzielona na 28 jednomandatowych okręgów. 27 maja 1990 roku wyborcy wybierają 28-osobowy skład Rady Miasta. Radnym zostaje m.in. obecny Przewodniczący Rady Miasta, p. Ryszard Zelinka. Burmistrzowie nie byli wówczas wybierani w wyborach bezpośrednich, a ich wyboru dokonywali radni. 25 czerwca 1990 roku wyłoniona w jednomandatowych okręgach Rada Miasta wybrała p. Ryszarda Zelinkę na Burmistrza Oleśnicy. Oprócz Burmistrza, ówczesna Rada Miasta wybierała również 7-osobowy Zarząd Miasta, w skład którego wchodzili: Burmistrz, wiceburmistrz oraz 5 radnych. 5 lipca 1990 roku wiceburmistrzem zostaje ówczesny pracownik Zakładu Budowlano-Remontowego przy Spółdzielni Mieszkaniowej „Zacisze”, mgr inż. Jan Bronś.

Wybory samorządowe w roku 1994 – podobnie, jak 4 lata wcześniej – jednomandatowe. 19 czerwca 1994 roku oleśniczanie wybierają 28 radnych, a wśród nich m.in. Jana Bronsia, Ryszarda Zelinkę, Waleriana Pietrzaka. Burmistrzem – ponownie w drodze wyboru przez Radę Miasta – zostaje tym razem mgr inż. Jan Bronś.

Wyraźnie widać, że nie leżą panu Burmistrzowi te jednomandatowe okręgi. A przecież to dzięki nim udało mu się zaistnieć w oleśnickiej polityce. Cóż… Stare powiedzenie mówi: nie pamięta wół, jak cielęciem był

Przez ostatnich 20 lat udało mu się utworzyć misterną układankę/siatkę powiązań służbowo-prywatnych, która idealnie sprawdzała się w warunkach ordynacji proporcjonalnej, gdzie opłacało się wystawiać do wyborów listy kandydatów rozdmuchane do granic. Teraz, gdy każdy z kandydatów będzie zbierał głosy dla siebie, a nie dla całej listy wyborczej, nagle może się okazać, że cały ten mechanizm może przestać działać. Dlatego pan Burmistrz przyjął cokolwiek rozpaczliwą taktykę dyskredytacji JOWów.

Szkoda tylko, że pan Burmistrz – samorządowiec z legendarną już „wiedzą i doświadczeniem” – przyjmując taką retorykę, jednocześnie wykoślawia szczytną ideę samorządności i swoimi pełnymi cynizmu słowami trywializuje demokratyczne prawo do startu w wyborach. Prawo, które tak samo przysługuje Janowi Bronsiowi, jak i każdemu innemu mieszkańcowi naszego miasta.

jow

Breaking news: niższe stawki śmieciowe!

Informacja pewna, choć jeszcze oficjalnie nieupubliczniona: na najbliższej sesji RM radni zajmą się projektem uchwały obniżającej stawki za odbiór i zagospodarowanie odpadów komunalnych. 

jan_brons_naszemiasto_pl

źródło: olesnica.naszemiasto.pl

Projekt uchwały, który zakłada obniżenie stawki ulgowej za odpady zbierane w sposób selektywny – z 13 na 10 PLN – trafił dziś do radnych. Stawka podstawowa – za odpady zmieszane – pozostanie bez zmian.

Przypomnę tylko, że jeszcze w zeszłym roku Burmistrz Jan Bronś mówił o tym, że śmieci w Oleśnicy i tak są tanie. Pozostawał niewzruszony na apele mieszkańców wspólnot mieszkaniowych, którzy domagali się obniżenia stawek, na co przedstawiali Burmistrzowi merytoryczne argumenty. Po konferencji prasowej, na której przedstawiłem konkretne wyliczenia, w których opierałem się na oficjalnych danych z Urzędu Miasta i MGK sp. z o.o., radni koalicji – z błogosławieństwem Burmistrza – nie wyrazili woli merytorycznej dyskusji nad projektem uchwały w tej samej sprawie, złożonym przez radnych opozycji. Na grudniowej sesji RM Przewodniczący Ryszard Zelinka w porozumieniu z Burmistrzem dokonywał iście karkołomnych ewolucji, byle tylko nie dopuścić opozycyjnego projektu pod obrady.

W międzyczasie ukazał się całkowicie odjechany wywiad z Burmistrzem, w którym mieszkańców Oleśnicy, domagających się obniżenia stawek,  nazwał „śmieciowymi oponentami”. Zadeklarował też, że wysokości stawek zostaną zweryfikowane PO zakończeniu I kwartału bieżącego roku.

Pan Burmistrz chyba nie wytrzymał presji, jaką wywierali na nim „śmieciowi oponenci” i sam przygotował uchwałę obniżającą stawkę do poziomu 10 złotych i sam złożył ją pod obrady Rady Miasta już teraz, a więc PRZED upływem I kwartału.

Nie wiem jeszcze, czym różni się projekt złożony przez Burmistrza od projektu radnych opozycji z grudnia (po autopoprawce na 10 PLN)? Kopletnie nie rozumiem, dlaczego w grudniu obniżenie stawek – pomimo oczywistych argumentów – było niemożliwe, a teraz – po zaledwie 2 miesiącach – nagle stało się możliwe? Przypadek? Raczej polityczna gra…

Fakt jest faktem: inicjatorzy obywatelskiej akcji, członkowie wspólnot mieszkaniowych i spółdzielni mieszkaniowej odnieśli sukces! Bo oto niewzruszony Burmistrz dał sygnał do obniżenia stawek śmieciowych; a przecież mieszkańcy z p. Stanisławem Palmą na czele, o takiej możliwości wiedzieli już dawno. I o tę obniżkę wnioskowali już w połowie ubiegłego roku.

Zwracam uwagę: to sukces MIESZKAŃCÓW, nie Jana Bronsia!

Co wolno Wojewodzie…

O tym, że w naszym mieście temat śmieci jest zarezerwowany TYLKO DLA WYBRANYCH, mogliśmy się już wszyscy przekonać. Pan Burmistrz zarządził 13/20 złotych, radni przyklepali. Wszelkie przejawy większego zainteresowania ze strony mieszkańców były w najlepszym razie bagatelizowane pustymi oświadczeniami Pani Rzecznik Burmistrza. Jakby ktoś miał na ten temat inne zdanie, to mam kolejny dowód a poparcie tej tezy…

52288431c5f41_o

źródło: olesnica.naszemiasto.pl

Tematem przewodnim kolejnej sesji RM (w piątek, 28 lutego) i poprzedzających ją posiedzeń komisji stałych będą właśnie śmieci. Pan Burmistrz poinformował radnych, że dla tych, którzy wyrażą taką chęć, zorganizowany zostanie wyjazd do budowanego ZZO w Olszowej, w powstaniu którego Oleśnica ma swój interes i finansowy udział. Taki wyjazd miałby na celu umożliwienie radnym lepsze przygotowanie się merytoryczne do sesji RM. Chętni radni mieliby się zgłaszać do Przewodniczącego RM, Ryszarda Zelinki.

W minioną środę, w ratuszowym pok. nr 40, swój cotygodniowy dyżur pełnił p. Zelinka. Poszedłem więc, by zapytać go czy ja – mieszkaniec Oleśnicy, żywo zainteresowany śmieciowym tematem – również mógłbym uczestniczyć w tym wyjeździe? W końcu byłaby to doskonała okazja, by na własne oczy przekonać się o tym, jak wydawane są publiczne pieniądze…

Reakcja p. Zelinki była… przewidywalna. Natychmiast wlepił swój wzrok w biurko, z wyraźnym trudem sycząc przez zęby, że stawiam go w kłopotliwej sytuacji. Mówił coś o jakimś „tytule”, w ramach którego miałbym jechać. Ponieważ wyjazd organizowany jest dla radnych, żadnej pracy magisterskiej/dyplomowej w temacie śmieci nie piszę, w związku z tym ja takowego „tytułu” nie posiadam, więc nie mogę w nim uczestniczyć.

Zapytałem o podstawę prawną, na mocy której pan Przewodniczący tak kategorycznie zabrania mieszkańcom Oleśnicy odbycia wizyty – oficjalnej, razem z radnymi – w miejscu, w którym lokowane są publiczne pieniądze. Może ma jakiś regulamin wyjazdu? Pan Zelinka odpowiedział, że takiego regulaminu nie ma, a jedyną podstawą prawną jest to, że nie jestem radnym!!! Jak będę radnym, to będę sobie mógł w takich wyjazdach uczestniczyć. Twardy przykład żelaznej logiki!

W pewnym momencie nasza dyskusja niebezpiecznie zbliżyła się do granic absurdu. Gdy Pan „Nie bo nie” Zelinka zadał pytanie: „A co, gdyby więcej osób, takich jak Pan, chciałoby wziąć udział w tym wyjeździe?”, momentalnie przyszedł mi do głowy mistrz Bareja i pewna scena z „Misia”. Potem, gdy nieśmiało zapytałem, czy może mógłbym jechać jako „dziennikarz obywatelski”, pan Zelinka zapytał, czy wobec tego posiadam… legitymację prasową. Ciekaw jestem, czy pan Przewodniczący ma choć minimalne pojęcie o tym, czym jest dziennikarstwo obywatelskie?

W sumie nasza wymiana zdań trwała około 20 minut i przez cały ten czas pan Przewodniczący sprawiał wrażenie zdezorientowanego, jeśli nawet nie lekko spanikowanego. Widać było, że jedyną rzeczą, której był pewien, była świadomość tego, że wszystkiemu powinien zaprzeczać. Zaprzeczać tak, bym uwierzył, że wyjazd zwykłego mieszkańca na teren budowy ZZO w Olszowej jest niemożliwy.

Gospodarka odpadami to temat ważny. Zwłaszcza od chwili wejścia w życie ustawy „śmieciowej”. Byłoby bardzo na miejscu, gdyby pan Przewodniczący sam zaproponował osobom chętnym i zainteresowanym wyjazd do Olszowej. Udowodniłby w ten sposób transparentność działalności swojej, Burmistrza, a nawet całego samorządu. Tym prostym gestem pokazałby on – być może w imieniu Burmistrza – że w temacie śmieci zależy mu dobrym poinformowaniu mieszkańców.

Tymczasem pan Zelinka wybrał inną drogę. Jego paniczna reakcja oznacza, że w głębokim poważaniu to, co myślą mieszkańcy. W ogóle od samego początku działaniom miejskich urzędników brakuje przejrzystości i otwartości. Decyzje podejmowane są jednoosobowo, bez konsultacji z mieszkańcami. Rola mieszkańców została sprowadzona do roli płatników i „segregatorów”. O partnerstwie, czy choćby merytorycznej dyskusji można zapomnieć.

Postawę pana Przewodniczącego Ryszarda „Nie bo nie” Zelinki można krótko podsumować:

CO WOLNO WOJEWODZIE, TO NIE TOBIE, SMRODZIE!

Nie jesteś radnym?! Nie masz nic do gadania! Nie wściubiaj nosa w nie swoje sprawy!

A może pan Przewodniczący ma coś do ukrycia? Może czegoś się wstydzi? Może boi się niewygodnych pytań, które mógliby zadać zainteresowani mieszkańcy?

Brawa dla pana Przewodniczącego za iście OBYWATELSKĄ POSTAWĘ!

2014 – rok spełnionych życzeń

Nowy Rok za nami. Przed nami rok, w którym wybierać będziemy swoich przedstawicieli do europarlamentu i do lokalnych samorządów. Rok, w którym wciąż nam panujące władze samorządowe staną na głowie, by pokazać, jak dbali, wciąż dbają i dbać będą o swoich wyborców. To rok, w którym wszystko zdarzyć się może.

Również to, co do tej pory było niemożliwe. Tak jak w przypadku opłat śmieciowych. Oto bowiem od ponad roku wmawiano nam wszystkim, że taniej być nie może. Ba! Pojawiały się nawet głosy, że jest ZA TANIO! Teraz, w roku wyborczym, pan Burmistrz niespodziewanie stwierdza, że może być taniej, i to już po pierwszym kwartale tego roku. Tylko, że mieszkańcy Oleśnicy, zwani przez pana Burmistrza „śmieciowymi oponentami” wiedzieli o tym już roku temu… Tak oto niemożliwe staje się możliwe! Szacuję, że pan Burmistrz łaskawie wyrazi zgodę na obniżkę stawek śmieciowych tuż przed wakacjami, by uchwała mogła wejść w życie od września… Czyli jakieś 2 miesiące przed wyborami. Taka sytuacja.

Kładka. Temat rzeka. jeszcze w lutym ubiegłego roku Pan Burmistrz mówił, że samorząd nie może jej wyremontować. Już w lipcu pojawiły się głosy, że kładkę przejmie powiat, wyremontuje kolej, a koszty eksploatacji w połowie sfinansuje miasto. Miało tak się stać do końca minionego roku, ale najwyraźniej się nie udało. Wcale nie wykluczone, że uda się przed wyborami.

Dom Spotkań z Historią. Takie niedorobione muzeum. Zamiast wejść do zamku, w budynku położonym 70 metrów od samego zamku będziemy mogli obejrzeć jego makietę albo multimedialną prezentację. Dom ten miał być otwarty we wrześniu 2013 roku, ale prace remontowe się przeciągnęły i jego otwarcie nastąpi w kwietniu. W roku wyborczym.

Ogród Doświadczeń. Projekt o wartości 2 mln złotych. Przetarg na wykonawcę rozstrzygnięto w marcu, prace zakończą się w kwietniu. Roku następnego. Ot, będzie kolejna okazja do otwarcia i przecięcia wstęgi. Oczywiście na kilka miesięcy przed wyborami.

Z pewnością będą również inne otwarcia, bowiem jak mówi 1. Prawo Otwarcia: otworzyć można w zasadzie wszystko. Z kolei 2. Prawo Otwarcia brzmi: im bliżej wyborów, tym więcej otwarć. Oto 4 lata temu, w roku wyborczym 2010, dokonano uroczystego otwarcia JEDNEGO PIĘTRA komendy policji, bazaru, boiska i wreszcie otwarto też basen – nomen omen – otwarty. Ten ostatni otwarto jednak przedwcześnie, bo rok później trzeba było go z hukiem zamknąć, by naprawić usterki wynikłe z winy wykonawcy. Zamknięcie basenu otwartego już nie miało tak uroczystego charakteru, jak jego otwarcie. W sumie nic dziwnego…

Szanowni Państwo:

rok spełnionych życzeń, uroczystych otwarć i przeciętych wstęg uważam za rozpoczęty!

Bardzo subiektywne podsumowanie 2013

Do końca roku pozostały 2 dni, więc podsumowanie czas zacząć. Bardzo subiektywne, bardzo niepoważne. Szanowni Państwo: oto moje prywatne, bardzo tendencyjne wyróżnienia za rok 2013.

Nagroda im. Joli Rutowicz wraz z tytułem Oleśnickiego Celebryty Roku 2013 wędruje do wiceburmistrza Piotra Pawłowskiego – za najbardziej żenujący występ w mediach. Chodzi oczywiście o jego pokrętne tłumaczenia na temat (nie)służbowego wyjazdu do braterskiego Tichwina podczas zwolnienia lekarskiego. Jego słowa: „w tym czasie mógłbym być nad morzem, w Szwajcarii…” powinny wejść na stałe do kanonu cytatów ludzi znanych. Znanych z tego, że są znani…

Nagroda Piuu Bziuu im. Chrisa Cieszewskiego i Antoniego Macierewicza za niezwykle „profesjonalne” przygotowanie lotniskowej inwestycji przyznaję WSZYSTKIM osobom i podmiotom zaangażowanym bezpośrednio lub pośrednio w ten ambitny projekt. Również tym, którzy wpierw deklarowali wsparcie, a później się ostentacyjnie wypięli. Dzięki nim o Oleśnicy usłyszała cała Polska od Bałtyku po Tatry. I wszyscy złapali się za głowę, jak można było to tak spartolić??!!

Nagroda specjalna – Gołąbek Pokoju – wędruje do p. Zdzisława Kierkicza, za stoicki spokój i opanowianie, którym upust dawał wielokrotnie w swoich medialnych wystąpieniach i którymi zjednał sobie całą rzeszę zwolenników i naśladowców. Zupełnie nikt nie powinien czuć się urażony stonowanymi słowami p. Kierkicza: począwszy od powiatowych urzędników, prezesów lotniczej spółki, starosty, a na pracownikach Urządu Lotnictwa Cywilnego kończąc. Jego wyważone, niezwykle delikatne wypowiedzi stanowiły nieocenioną pomoc w realizacji projektu oleśnickiego lotniska. Oaza spokoju!

Nagrodę im. Edyty Górniak za całokształt twórczości artystycznej przyznaję wiceburmistrzowi Piotrowi Pawłowskiemu, który w tym roku wydał płytę z piosenkami religijnymi. Oleśnica może się pochwalić śpiewającym burmistrzem. Szkoda tylko, że tak późno ujawnił swój talent, może wybrałby estradę zamiast polityki? Wówczas oszczędziłby nam wszystkim co najmniej kilku powodów do zażenowania…

Tytuł Macho Roku 2013 przyznaję wiceburmistrzowi Henrykowi Bernackiemu (SLD), za jego prywatną opinię na temat Szwedek:

„Znają swoje miejsce w szeregu!”

Nagroda im. Nadszyszkownika Kilkujadka wędruje do p. Ryszarda Zelinki, wieloletniego Przewodniczącego Rady Miasta. Swoimi decyzjami pokazuje kto w Oleśnicy JEST PRAWEM i kto PRAWO STANOWI! Na przestrzeganiu prawa Pan Przewodniczący zjadł zęby! Na pohybel malkontentom, Młodym Demokratom  i opozycji!

Tytuł Liczyhrabiego należy się Burmistrzowi Janowi Bronsiowi, który tak liczył mieszkańców Oleśnicy i liczył, że doliczył się trzech różnych liczb i każdej z nich używał w zależności od kontekstu, potrzeb własnych i własnego widzimisię. Mówił o 35 tysiącach, gdy zabierał się za wyliczenia stawek opłat śmiecowych; później wspominał o 31 tysiącach, gdy uzasadniał niemożność obniżenia tych stawek; na koniec wyskoczył z 38 tysiącami, gdy mówił o widocznych i namacalnych efektach prowadzonej przez niego polityki i wizji Oleśnicy jako miasta dobrego do zamieszkania. Jak żyć, Panie Burmistrzu? Jak żyć?

Źródło: Wikipedia.org

Nagrodę im. Jurka Kilera otrzymuje Sekcja Promocji Miasta. Jurek Kiler był profesjonalnym kilerem w każdym calu. Sekcja promocji może aż tak profesjonalna nie jest, ale na pewno ZABIJA ŚMIECHEM – gdy pisze o „patrycjatach polskich”, za których całą odpowiedzialność zrzuca na jednego z radnych; gdy zamiast miasta promuje Martynę Wojciechowską; gdy zabiera się za historię miasta, które rzekomo promuje i myli się zaledwie o 50 latSekcja specjalna zawsze lojalna!

Nagrodę im. Henryka Kwinty przyznać należy p. Ryszardowi Gąsiorowi, prezesowi OKR „Atol” sp. z o.o. Ze spółki znika kasa (czytać: jest chronicznie niedochodowa), miasto dopłaca do niej ok. 1% swoich dochodów, a bezkarny prezes śmieje się z nas wszystkich i pokazuje UCHO OD ŚLEDZIA tym, którzy domagają się jego dymisji. Bo Burmistrz zapowiedział, że dopłacał będzie. Zawsze i mimo wszystko.

 

Pałka, śrubka i kołek

Oleśnicki radny też człowiek i swoje hobby ma. Niech ma – nic nam do tego. Ale czy naprawdę musi informować o tym akurat podczas obrad RM?

Swoją niszę znalazł także radny Mirosław Pałka (SLD), który na ostatniej sesji Rady Miasta zrobił taki oto coming out:

„[…] jest jedna z zjeżdżalni trochę uszkodzona. Mianowicie, przy tej największej, przy wejściu, przy drabince, są poluzowane śruby oraz kołki. Chwięje się cała… Grozi to, naprawdę, jakimś niebiezpiecznym wypadkiem. To tyle.”

Znak, że p. Pałka pasjami majsterkuje, a śrubka i kołek nie są mu obce. Pytanie tylko, co p. Pałka chciał osiągnąć upubliczniając swoje zainteresowania wszem i wobec, i zwracając się z nimi – oficjalnie – do samego Burmistrza? Bo tego już p. radny nie sprecyzował…

Być może chodziło o wspólny – z Burmistrzem – wypad z młoteczkiem i wkrętakiem w kierunku owej uszkodzonej zjeżdżalni, celem poskromienia niesfornej śrubki i niesubordynowanego kołka? Może chciał się wybrać sam, ale bał się, że służby miejskie przyłapią go na gorącym uczynku? Być może chciał zapytać Burmistrza – budowlańca z wykształcenia – o poradę, ale nie śmiał był dokończyć? Cóż… Można się tylko domyślać…

A tak na poważnie.

Czy to wypada, by osoba, która pojawia się w przedwyborczych rankingach, jako potencjalny kandydat jednej z ogólnopolskich partii do burmistrzowskiego fotela, w dodatku były już, wieloletni wiceprzewodniczący Rady Miasta, zawracał Burmistrzową głowę TAKIMI PIERDOŁAMI?!?! Czy nie prościej byłoby, gdyby p. Pałka ze swoim problemem udał się do urzędnika nieco niższego szczebla? Albo nawet gdyby sam wziął śrubokręt, młotek i zrobił, co trzeba? No chyba nie, bo chodzi o wykazanie się i pokazanie swojej aktywności. A byle wnioskowi byle radny musi nadać oficjalną drogę urzędową, poczynając od burmistrzowego szczebla…

Otóż szczerze życzę p. Pałce, gdy już zdarzy mu się być wybranym na Burmistrza, by nowo wybrani radni również jemu zawracali gitarę TYLKO takimi „problemami”. Jak ta śrubka i ten kołek…

Święta prowda, tyż prowda i…

władca_lalek

Ksiądz Józef Tischner zwykł mawiać: „Góralska teoria poznania mówi, że są trzy prawdy: święta prowda, tyż prowda i gówno prowda.” 

O tym, ile mądrości i ile prawdy jest w słowach księdza Tischnera, przekonać się można słuchając słów Burmistrza. Oto, w jaki sposób uzasadniał fakt, że miasto musi dopłacać do kompleksu rekreacyjnego „Atol”. Rzecz dzięje się w ratuszu podczas październikowej sesji Rady Miasta (29 października 2013, godz. 14:26)

„Kiedy w końcu przestaniemy dopłacać do aquaparku? Otóż, proszę Państwa: NIGDY […]. Ja przewiduję, że dofinansowanie roczne do kompleksu rekreacyjnego Atol […], będzie mieściło się w granicach między 800 tys., a 1 milion złotych i jeśli nie przekroczy tej kwoty, to trzeba powiedzieć, że gospodarka finansowa, że dbałość o koszty i wydatki prowadzona jest w sposób należyty i ciągły.”

I dalej Pan Burmistrz ciągnął swoją wersję swojej historii:

„Trzeba mieć świadomość, że uruchamiając Dom Spotkań z Historią, trzeba będzie dołożyć do jego funkcjonowania prawie 400 tysięcy. Uruchamiając halę sportową, trzeba było dołożyć prawie 800 tysięcy do funkcjonowania. Że uruchamiając ścieżki rowerowe i stawy, dzisiaj jest dołożenie na poziomie trochę ponad 100 tysięcy, ale tylko dlatego, że w ramach umowy, jest konserwacja jeszcze przez trzy kolejne lata. Takie są koszty funkcjonowania.”

Pan Burmistrz wypowiadał te słowa z takim zaangażowaniem, z taką pewnością siebie, że radni nawet nie śmieli mu przerywać. Spijali słowa z jego ust, zwłaszcza ci, należący do tzw. „Porozumienia Radnych”. Nie wiem o czym wówczas myśleli, ale ich posępne oblicza zdawały się mówić: „Dobrze Szef mówi! ŚWIĘTA PRAWDA!”

Cóż… Gdyby dalej trzymać się góralskiej teorii poznania, opowieść Burmistrza możnaby zaliczyć co najwyżej do kategorii „TYŻ PROWDA.” Dlaczego? Bo Pan Burmistrz – Nieomylny – by osiągnąć swój cel i przekonać radnych o tym, że Atol jest prawidłowo zarządzany, celowo przemilczał kilka ISTOTNYCH faktów…

Mianowicie:

1. Dom Spotkań z Historią będzie podlegał Powiatowej i Miejskiej Bibliotece Publicznej; hala sportowa jest zarządzana przez Miejski Ośrodek Kultury i Sportu. Zarówno biblioteka, jak i MOKiS są INSTYTUCJAMI KULTURY w rozumieniu ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, za pomocą których Miasto Oleśnica realizuje swoje zadania własne, określone przez ustawę o samorządzie gminnym (artykuł 7. tejże), a zakres i profil  ich działalności regulują ich statuty nadane im przez Radę Miasta Oleśnicy. Lwią część środków finansowych tych instytucji stanowią dotacje z budżetu miasta. Tymczasem OKR „Atol” jest SPÓŁKĄ Z OGRANICZONĄ ODPOWIEDZIALNOŚCIĄ, w rozumieniu kodeksu spółek handlowych, w której 100% udziałowcem jest Miasto Oleśnica. Zatem już samo porównanie samorządowych instytucji kultury do spółki kapitałowej jest równie „trafne” i „skuteczne”, co porównywanie… Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej do eleganckiego klubu golfowego. Dla pierwszego pomoc społeczna jest działalnością statutową, dla drugiego – ewentualna działalność charytatywna to tylko wynik dobrej woli szefostwa. I tylko jeden z nich prowadzi działalność dochodową. I bynajmniej nie jest to MOPS…

2. O ile instytucje kultury wcale nie są instytucjami nastawionymi wyłącznie na dochód (chociaż owszem, niektóre mogą przynosić organowi prowadzącemu całkiem spore zyski), to już spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, jak każdą inną firmę, zakłada się po to, by po pewnym okresie dokapitalizowywania, zaczęła przynosić dochód. Tymczasem od Burmistrza dowiadujemy się, że jedyny udziałowiec spółki takich oczekiwań nigdy nie miał, nie ma i mieć nie będzie! Pan Prezes Atola ma komfortowe warunki pracy; nie musi się o nic martwić, bo Pan Burmistrz zapewnia, że miasto będzie ZAWSZE dopłacać do działalności Atola. Fajnie, prawda?

3. Może i pamięć mnie zawodzi, ale w 2006 roku, gdy powstawała spółka „Atol”, nikt nawet nie wspominał o stratach. Teraz, gdy strata sięgła 1 miliona złotych, dowiadujemy się, że TAK MA BYĆ, bo Pan Burmistrz liczył się ze stratami od samego początku! Natomiast warto przypomnieć, że rok 2006 był rokiem wyborów samorządowych – wówczas mówić o stratach „Atola” po prostu nie wypadało…

W ustach polityka, ostrożnie dawkowana prawda może stać się narzędziem do osiągania konkretnych celów. Zwłaszcza, gdy słuchaczami są nigdy niczego nieświadomi radni. Tacy są wyjątkowo podatni na manipulację…

Nieomylność zobowiązuje

Nieomylność zobowiązuje. Sam Nieomylny jest zobowiązany do emanacji swoją nieomylnością i do trwania w tejże. Do zadań jego Dworu należy: a) Nieomylnego w trwaniu w swojej nieomylności utwierdzać, b) nieprzekonanych przekonywać, c) wątpiących prostować, d) siebie nawzajem w wierze w Nieomylnego umacniać i pokrzepiać. Źródłem wszelkiego światła jest Nieomylny – Dworzanie mogą, co najwyżej, błyszczeć światłem odbitym.

Jest jeszcze jeden dogmat: Nieomylny, nie dlatego jest nieomylny, by można było z nim dyskutować. Nieomylność nieomylnego nie podlega żadnej dyskusji. Kropka.

Doskonale przekonał się o tym pewien Dworzanin, który odważył się zakwestionować nieomylność Nieomylnego. Po siedmiu latach trwania w „dworskim” letargu, nagle się ocknął, przejrzał na oczy i stwierdził, że tak dalej być nie może.

Niestety, dworzanin, który dopuszcza się tak rażącego łamania dworskich manier i obyczajów, który podaje w wątpliwość dogmat o nieomylności Nieomylnego, musi liczyć się z banicją i ostracyzmem ze strony pozostałych członków Dworu. Były już Dworzanin zrezygnował ze zobowiązania do świadczenia dobrowolnych i spontanicznych pochwał pod adresem Nieomylnego.

Tak więc, Staszku, w kontraście do nieomylności Nieomylnego, Ty teraz możesz emanować i epatować swoją niezależnością. Wszem i wobec, na lewo i prawo… Tego już Ci nikt nie odbierze. Ale mam tylko jedno pytanie: DLACZEGO DOPIERO TERAZ??!! Przez całych 7 lat sprawowania mandatu i trwania w tzw. Porozumieniu Radnych nie zauważyłeś, że nikt nie liczy się z Twoją opinią? Czy przez te 7 lat nie przeszkadzało Ci to, że dawałeś sobie narzucić zdanie, z którym się nie zgadzałeś?

Poza tym, Staszku, nie wiem czy zdajesz sobie sprawę, że w niezbyt komfortowej sytuacji postawiłeś swoich byłych kolegów z organizacji partyjnej… Ich młodsi koledzy też złożyli projekt uchwały (w sprawie budżetu obywatelskiego) do Przewodniczącego Rady Miasta, też zgodnie z regulaminem i procedurami. A Przewodniczący Rady Miasta – zapewne zapatrzony w Nieomylnego – ów projekt wyrzucił do kosza, tłumacząc, że obecny budżet Oleśnicy jest już WYSTARCZAJĄCO OBYWATELSKI. Jak na taką decyzję zareagują starsi koledzy z partii? Albo pokażą pazur, albo – trwając w wierze w dogmat o nieomylności Nieomylnego – położą uszy po sobie i z pokorą przeproszą za wyskok młodszych kolegów…

Cóż, Panowie z PO: chcieliście się odróżniać? Lepsza okazja może się już nie przytrafić…

chuck_norris

Komputery, a czynnik ludzki

349698_4521

Źródło: sxc.hu

Komputery są wszędzie. Moi studenci nie wyobrażają sobie studiów bez komputera. Do tego stopnia, że bardziej wierzą komputerom, niż we własne możliwości.  Jednym z najprostszych zadań, które studenci muszą wykonać w ramach laboratorium z fizyki jest wyznaczenie masy/gęstości aluminiowego elementu. Wiele już razy zdarzało mi się sprawdzać sprawozdania, w których masa takiego elementu – niewielkiej, sześciennej kostki – według studenta – równa jest masie średniej wielkości planety. Po czym student zaskoczony pytaniem „A skąd Ty człowieku masz ten wynik?!”, z rozbrajającą szczerością oznajmia „NO PRZECIEŻ KOMPUTER TAK POLICZYŁ!!!”.

Wtedy zwykle próbuję wytłumaczyć biedakowi, że owszem komputer jest w stanie policzyć wszystko… czasem nawet poprawnie… ale pod jednym, niezwykle istotnym warunkiem: że umie się z komputera korzystać i że dane wejściowe, na podstawie których oblicza wynik końcowy, są prawidłowe i są wprowadzane również w sposób prawidłowy. Trochę to trwa, zanim student załapie, ale prędzej czy później mogę się chwalić kolejnym sukcesem dydaktycznym…

To z życia wzięty dowód na to, że współpraca na linii komputer-człowiek jest czasami utrudniona, ale zazwyczaj możliwa… O tym, że łatwo nie jest przekonał nas wszystkich Skarbnik Miasta, przyznając – trochę nie wprost – że instrukcje obsługi komputera są pisane w sposób cokolwiek nieprzystępny…

Nie dalej jak wczoraj obiegła Oleśnicę wiadomość, że Prezes spółki Lotnisko Oleśnica sp. z o.o. w dokumentach przekazanych Starostwu domaga się podwyżki… Jednak w rozmowie z redakcją portalu przyznał: „To jest błąd drukarski, albo Excel coś wyrzucił. Powiedział to prezes spółki, której ambicją jest stworzenie w Oleśnicy ośrodka naukowo-badawczego… Z całym szacunkiem, ale tym jednym krótkim zdaniem Pan Prezes ostentacyjnie pomija czynnik ludzki. Według Pana Prezesa to oczywiste, że pomylił się komputer, nie człowiek, i tak naprawdę nikt żadnej podwyżki się nie domaga. Albo domagał się jej komputer – nie człowiek.

O ile Pan Prezes założył, że sztuczna inteligencja jest zawodna, to już Przewodniczący Rady Miasta przyjął postawę zgoła odmienną: myli się człowiek. Maszyna? Nigdy!!! Otóż na łamach innego portalu pokazuje radnym, którzy domagają się niższych stawek opłaty śmieciowej, w jak wielkim są błędzie. Błędzie, o którym poinformował go w dniu 11 września 2013 roku program komputerowy o zacnej i wpadającej w ucho nazwie „Odpady – podatki i opłaty”. Tak stwierdził komputer i inaczej być nie może! Co z tego, że tak naprawdę wszystko zależy od algorytmu użytego przy tworzeniu tego oprogramowania; od predefiniowanych stałych czy też zmiennych wprowadzanych z klawiatury… przez człowieka! O takich drugorzędnych szczegółach Pan Przewodniczący nawet nie raczył był poinformować. Stanowisko Przewodniczącego brzmi: komputer ma rację, myli się każdy, kto twierdzi inaczej!

Cóż… O ile w przypadku moich studentów jest szansa na ich „naprostowanie” – są to ludzie młodzi, zazwyczaj wyuczalni… Wciąż mają przed sobą całe życie zawodowe, więc ich rokowania są wciąż pomyślne. O tyle w przypadku emerytowanego nauczyciela, doświadczonego, od kilkunastu już lat kierującego organem samorządowym, ślepo wierzącego w nieomylność Nieomylnego i przekonanego o wyższości komputera nad ludzkim umysłem, nie widzę już nadziei.

Z pewnością jednak taką nadzieję przyniosłaby zmiana Przewodniczącego…